Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Kaapstad
Kaapstad Home | Profile | Archives
Verblijf in Kaapstad/Zuid-Afrika voor vakantie en vrijwilligerswerk

naar huis31/3/2011
We staan op het punt naar huis te gaan. Fantastische reis door Krugerpark gehad, heb te weinig woorden en inspiratie om dat nu te beschrijven. De eerste mens komt uit Afrika, het zal nog wel ergens in mijn genen zitten, want ik voel me zo thuis in de bush! ;-) Zal thuis nog eens proberen een laatste verhaal te schrijven. Tot dan, liefs ineke
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Johannesburg26/3/2011

Lieve mensen,

 

Inmiddels zijn we in Johannesburg aangekomen en vertrekken we morgenochtend voor een safari in het Krugerpark. Wel een overgang van het opnieuw zonnige Kaapstad naar een hostel in de buitenwijken van Jo'burg zoals ze het hier liefkozend noemen. Het is net alsof we in een dorp terecht zijn gekomen. Heel groen en rustig en niks grote stad.

Ik sudder nog wat na van de workshops van de afgelopen tijd. In de townships is het vaak rommelig en armoedig, maar de mensen zijn geweldig. Die stralende ogen, de kleintjes die spelen, de vrouwen die op straat van alles koken: het is zo levendig als wat. En ook saamhorig, wat ik er zo van zie. Emily van Yabonga is gisteren komen debriefen en we hebben uitgebreid nagepraat. Ik ben tevreden, mijn geweldige team is positief en ook Emily is blij met ons. Voor de toekomst (volgend jaar november?) plannen gemaakt, wie weet wordt het een retraite met de 18-jarigen die klaargestoomd worden voor hun toekomst. Exciting!

Oke, we gaan zo een tour door Jo'burg maken en zullen ongetwijfeld een andere kant van deze enorme stad gaan zien.

Dag lieverds,

Kus Ineke

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Volop actie!20/3/2011
Lieve mensen,

Zondagochtend in het internetcafe. Tijd om bij te praten en wat indrukken door te geven. Afgelopen donderdag hebben we de eerste workshop gegeven, bijYabonga. Helaas lukte het niet de townships in te gaan, want er was: ' war in the townhips'  zoals Emily van Yabonga het zei. Een taxibusjesstaking omdat de politie de gammele busjes met chauffeurs zonder rijbewijs wil uitroeien. Daar zijn de vele taxichaufeurs het natuurlijk niet mee eens en dat ontaardt in geweld. Anyway, nu is dat voorbij en dinsdag gaan we dan toch. De eerste workshop was overigens heel fijn, met die geweldige jongeren die zich er helemaal in gooien en zo open en authentiek zijn, ik geniet  zo van ze en zij hebben het gelukkig ook naar hun zin. Het hele team was blij en we hebben uitgebreid nagepraat. Ondertussen hadden we de tijd om de vele genoegens van Cape Town te ervaren, vooral leuk voor Frans en Manje natuurlijk, hun eerste keer hier. Paul en ik zijn gaan wandelen bij Sandy Beach, terwijl zij de bustour door de stad namen. De dag erop met z'n allen de Cape Peninsula bezocht, met de auto zo vrij als een vogel. Wandeltochtje gemaakt naar Kaap de Goede Hoop en veel dieren gezien. Bavianen, struisvogels allerlei bokken en geiten, marmotten en veel vogels. Daarna uit eten, ook een groot genoegen hier. Gisteren hebben we een uiterst avontuurlijke beklimming van de Tafelberg gemaakt, om niet te zeggen, spannend. Onder de hoede van een groepje ervaren klimmers die ons de weg wezen en de diverse moeilijke stukken door loodsten. Pffffff, wat een tocht! maar supermooi en heel bevredigend. Tja en dan hebben de dag afgeloten in het operahuis met Carmen. Betoverend mooi en heel goed uitgevoerd.
Bijna teveel indrukken, maar gelukkig komen we helemaal bij in het mooie huis waar we logeren en op het terras onze ogen uitkijken naar de maan, de sterren, de heuvels. de zon.
Vanmiddag gaan we Ann bezoeken, een vrouw die we op Venwoude hebben ontmoet. Dat is als Frans en |Manja terug zijn van Robbeneiland.
Dag lieverds, ik mis jullie, Bob en Roos en jullie allemaal. In mijn hart,
Liefs
Ineke
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

We zijn er!16/3/2011

Lieve mensen,

 

Inmiddels zijn we goed in Kaapstad aangekomen en de zon schijnt en het is 25 graden!

Erg lekker hier. Het wordt hier herfst, de bomen kleuren, dat is wel gek. Maar goed. Met de huurauto zijn we naar het huis in North Oaks bij Houtbay gereden en ons geinstalleerd met rooibosthee in de tuin. Heerlijke plek. Hoewel weinig geslapen in het vliegtuig overdag heel wakker geweest, boodschappen gedaan en 's middags naar Yabonga. Hartelijk weerzien met Emily and Jackie, ik kon ze wel doodknuffelen! Ze waren happy ons te zien en Frans en Manja kregen een tour door het gebouw en de tuin. Bijgepraat en afspraken gemaakt voor de komende week. Eind van de middag terug naar huis en daar eens bekeken wat we willen doen. De doeners willen nog sundowners bij Camps Bay, maar dat was toch wat veel. We hebben rustig gekookt en op het fantastisch terras voor het huis, nog  in de zon gegeten en gepraat.

Een goede nacht slaap en nu zitten we bij het Tourist Office te internetten en te zien wat we allemaal gaan doen, buiten de workshops om.

Oke so far so good,

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Derde keer Yabonga14/3/2011

Lieve mensen,

 

Voor de derde keer vertrek ik naar Kaapstad, Zuid-Afrika. Dit keer met een heel team: Paul (was de vorige keer ook mee)  Manja van Laar en Frans Vloemans. Voel me rijk met zoveel mensen te gaan, workshops te geven aan de kids (HIV jongeren) in de townships. Ben benieuwd en heb er erg veel zin in. Morgen gaan we naar het kantoortje van Yabonga (www.yabonga.com)  in Wineberg en dan start het. Ik pak nu de laatste dingen in en dan naar Schiphol, we vliegen vanavond om 1800 uur naar Londen en komen morgenochtend om 0900 uur in Kaapstad aan. Dan staat de huurauto klaar en gaan we naar het vakantiehuis van Peter en Jantien, waar we mogen logeren.

Volgende keer meer.

 

Liefs Ineke

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

thuis6/3/2008

lieve mensen,

inmiddels goed en wel thuis en reden om het weblog te stoppen.

leuk om te doen en ik kreeg positieve reacties, dus wat mij betreft een succes.

dank voor jullie reacies en tot ziens.

liefs van ineke

1 Comments | Post Comment | Permanent Link

nog een berichtje25/2/2008

Lieve mensen,

Nog een bericht voor ik aan het eind van de week weer thuis kom. Ik heb er zin in, naar huis te gaan, de kids te zien en Paul. Het is blijkbaar lang genoeg, home is where the heart is. Goed nieuws is dat ik de Tafelberg dan toch bedwongen heb, ha. Dagen gewacht op mooi weer op de top en zondag was het zover. In anderhalf uur 650 meter geklommen, behoorlijk steil op een rotspad. Het prachtige 'fynbosch' (ontelbaar verschillende struiken en bloemen)goed bekeken, helaas (of misschien wel goed) een cobra gemist die onderweg lag te snurken volgens mijn voorgangers! Op de top was ik apentrots en zeer bezweet. Ook onder de indruk, dat bleef de hele dag.   Stuur een foto mee waarop je, als je goed kijkt, het puntje van het schiereiland met Kaap de Goede Hoop en Capepoint  ziet. Heb ook nog een filmpje gemaakt met de camera, want het is niet te vatten en eigenlijk ook niet mee te nemen. Maar een beetje van meegenieten lukt vast wel ;-). Verder ben ik twee keer naar het planetarium geweest voor een uurtje genieten. De zuidelijke sterrenhemel is erg mooi en nu wat duidelijker voor me. De melkweg zie je hier veel beter dan bij ons, het zuiderkruis kan ik hier nu misschien ook vinden, het blijft zoeken. Het Afrikamuseum ernaast heeft o.a. een hele mooie expositie van de 'stone-art' van de Bosjesmannen. Ook al twee keer geweest, zie elke keer wat nieuws, het is echt een voordeel om hier een tijdje te zijn.

Toch tot thuis.

Liefs van ineke

3 Comments | Post Comment | Permanent Link

hoe het is22/2/2008

Lieve mensen,

Sinds Hans en Arine de vraag stelden hoe het is om met de mensen die HIV hebben te werken, probeer ik er woorden voor de vinden. Het is misschien gek, maar eigenlijk ervaar ik niets bijzonders,. Ik realiseer me wel dat de omstandigheden van de meeste mensen ver van mijn bed zijn. Wonen in een shack, onder slecht omstandigheden met de zorg voor je jonge kinderen, en de dood in ogen te kijken, dat is nogal wat. Maar belangrijker is dat onder wat voor omstandigheden je ook leeft, je in wezen heel en compleet bent. Je ben meer dan je lichaam, meer dan je geest en het waard om op aarde het beste van je leven te ontvangen en te geven. Daar praat ik over aan het eind van de workshop en deze mensen weten dat. Na de diagnose zijn ze meestal helemaal van de kaart, daarna worden ze gesteund in ‘positief leven’ zoals ze dat noemen. Ze gaan aan de slag om te zorgen dat ze er zo goed mogelijk uitkomen, met eten, medicijnen, zorg voor de kinderen, als ze er als ouder niet meer zijn. Ik vind ze heel sterk. Nu zie ik wel de bovenlaag, de krachtigste mensen die het oppakken, niet iedereen zal het zo doen. Maar toch. Ze hebben een totaal andere spirit dan de klagende toeristen die ik op de tours soms tegenkom. Gisteren met vier oudere Engelsen aan de lunch gepraat. Klaagden over de hoge belasting in Engeland, de criminaliteit, de overheid die het geld verspilde. Ik kon niet anders dan stevig vertellen over hoe dankbaar ik ben dat ik 1/3 van mijn salaris naar de overheid breng en opgenoemd wat ik daar allemaal voor terugkrijg (ook al is niet alles perfect) en hoe het in andere delen van de wereld toegaat, ook in Zuid-Afrika. Ze keken wel verbaasd op van mijn heftige pleidooi, maar gaven uiteindelijk toe dat we in Europa veel hebben om dankbaar voor te zijn.

Liefs van ineke

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

rectificatie22/2/2008

ahum, het cijfermateriaal klopt niet helemaal, want het is 13% van de bevolking van 45 miljoen in zuidafrika dat hiv/aids heeft. dus bijna 6 miljoen mensen, toch een indrukwekkkend aantal, maar minder dan in mijn vorige verhaal! bij deze.

i x

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

workshops20/2/2008

Lieve mensen,

Inmiddels ben ik een regelmatige bezoeker van Yabonga, het project waar ik de eerste workshops heb gegeven. De mensen die het project dragen hebben heel wat op hun bordje, al weet ik het fijne er nog niet van. Ze zijn gelinkt aan de klinieken waar aidstesten worden gedaan en als mensen positief zijn, kunnen ze als ze dat willen gesupport worden door Yabonga. Daar komen 10.000 ! mensen per week voorbij (dat met 13 miljoen aidsmensen in Zuid-Afrika).  Maar lang niet iedereen brengt het op om regelmatig te komen, dus er vallen veel af. Voor de (wees)kinderen is er weet ik een wachtlijst van 500, ook om financiële redenen (een kind kost 1000 Rand per jaar, grofweg 100 euro), mocht je willen bijdragen, zie de website. Ze zijn voor 2/3 afhankelijk van giften en sponsors, de rest overheid. De mensen die wel aanhaken moeten in ieder geval blijven komen en een zwaar medicijnprogramma volgen, nog niet zo simpel, vanwege de (tijds)dicipline die ze moeten opbrengen en de bijwerkingen. Maar goed, vandaag heb ik dan de eerste workshop gegeven aan de teamleiders, die weer aangestuurd worden door de staf en op hun beurt mensen aansturen die grotere groepen begeleiden. Ze hebben HIV, gezondheid niet bij iedereen zo goed merkte ik, maar de workshop op zich liep goed, ik ben in ieder geval tevreden. Zij vonden het fijn om te doen, wat ik hoor is dat het bijzonder is dat ze tijd en aandacht aan zichzelf geven en daardoor de mogelijkheid krijgen om bewust te voelen en in de loop van de workshop ook te ontspannen. Ze zijn heel open en bereidwillig, dankbaar ook en zeer Afrikaans-makkelijk in bewegen/zingen (heb ze afrikaanse liedjes laten zingen, beter dan kikki dee) contact maken en genietend van muziek en dans. In reactie over wat ze ervaren niet zo verschillend van Nederlanders, iets meer timide misschien. Ik heb het zelf erg goed gehad, mooi werk, wat heb ik dan toch veel geleerd, en het gaf zo’n openheid en verbondenheid en dat in vier uur tijd door bewegen, ademen, geluid en mediteren. Ook iets voor hun thuis meegegeven en verder maar loslaten, veel meer kan niet en het is genoeg. Ze waren in ieder geval ontspannen en blij na afloop.

Volgende week de volgende serie met iets grotere groepen (nu 10 tot 12) en dat zijn dan de youthcounsellors, wat meer assertief volgens de staf.

Tussendoor ga ik het er nog maar van nemen. Morgen naar Kaap de Goede Hoop en de rest van het schiereiland wat ik nog niet gezien heb. Verder muziekdingen, vrijdag vlakbij in de stad, voor dinsdagavond een kaartje voor Joe Cocker aangeschaft, die is hier toevallig en treedt op in de Botanische Tuinen van Kirstenbosch, heel bijzonder. Ik ben sinds de LP Mad Dogs and Englishman een oude fan en al is zijn stem flink gebarsten, een man die de tekst:’you can leave your hat on’ voor een vrouw zingt, is de moeite waard, ha ha.

Verder evenwijdig op de Tafelberg gelopen op Pipetrail, maar wil er ook nog op, dus een heldere ochtend vroeg op en dan maar gaan. Zo kom ik de tijd door en is het nog een dikke week voor ik naar huis vertrek. Voor die tijd stuur ik nog een berichtje.

Liefs van ineke

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

terug van trip16/2/2008

Lieve mensen,

Net terug van een 4-daagse trip door de Zuidwest-Kaap. Meer dan 1000 km gereden en dat geeft gelijk een mooie indruk van het landschap. Maar om dat te kunnen beschrijven, nee dat gaat me niet lukken. Een poging: uitgestrekt, ruimte, groots, bergketens te over, farmland, fruitland, veel, vooral veel koeien, schapen, nog meer ruimte, soms is het landschap geel, dan weer groen, bosgebieden, de oceaan, nog meer ruimte. Alles is zo groot, het doet me soms aan de USA denken, maar dan Afrikaans. Nou, de beschrijving schiet schromelijk te kort, een enkele foto ook, je moet het toch zelf maar gaan zien! Veel dieren gezien, dolfijnen, een eiland vol met zeeleeuwen. De overige dieren toch meest in parken, waar ik eigenlijk niet zo dol op ben, die parken dan. Maar het wild is bijna uitgestorven, en het grootste park, Kruger is ver weg, Dus struisvogels (ja je ziet het goed op de foto, ik ben zo gek geweest, toen een 83jarige Francaise me voor ging, kon ik niet achterblijven) apen, vogels gezien. Olifanten, zelfs aangeraakt, dat was toch bijzonder, ze zijn warm! Een prachtig pad gelopen, langs de zee, spectaculaire grotten in geweest. De tocht zelf was erg gezellig, wat oudere mensen, niet best ter been, met 4 waren we, de gids erbij en met een minibusje op stap. Een Engels stel, een Amerikaanse en de Zuidafrikaanse gids en ik. We hebben veel gelachen en heerlijk samen gegeten., zelfs een keer gedanst tussen de locals, erg naar de zin gehad.

Nu nog aan het nagenieten, morgen een beetje op orde komen en een lange strand (boulevard)wandeling maken. Dan maandagochtend vroeg ben ik uitgenodigd voor een stafvergadering bij Yabonga, het project waar dinsdag dan de workshops beginnen. Zie er naar uit en daarover later meer.

Liefs van ineke

3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Garden route12/2/2008

Lieve mensen,

Maar weer opnieuw begonnen, de pagina floepte weg toen ik een smile invoegde en het over mijn zuinige inslag had. Met het boeken van een geheel verzorgd tripje van vier dagen kwam die onmiddellijk boven ;-). Zo dan maar. Ik kon goed oefenen om geld uit te geven en ga er nu maar van genieten. Morgen ga ik op pad, met een kleine groep en een busje, heb er erg veel zin in. Het is zo'n 500 km naar het oosten (en weer terug) langs het moois van de route, ik laat jullie ervan horen als ik terug ben. De afgelopen dagen is het wat rustiger in me en vertraagt het tempo. Al veel gezien en het is erg vochtig warm geweest, dat versloomt ook. Vandaag ga ik naar het strand! Heb wel veel gelezen, ik heb meer dan 2000 ! Nederlandse gedichten meegenomen die ik op het weer (yes weather) daarin navlooi en daar wil ik een boekje van maken. Ijzel, mist storm en sneeuw, het komt allemaal voorbij en dat in de kaapse warmte ;-). Ik heb nu een kwart gelezen en daar weer de helft van geordend op de laptop, dus het is nog een heel project. Maar erg leuk om te doen, het wordt vast heel mooi. Verder herlees ik stukken in de de Course of Miracles (Cursus in Wonderen, roos vroeg altijd: schiet het beetje op met die wonderen?), doe een aantal lessen en het is erg fijn om daar de tijd voor te nemen. Het is een prachtig boek voor als je wil weten hoe het leven nu eigenlijk in elkaar steekt, of wie je bent, of wat je bestemming is, of hoe je het ook wil noemen. Lijkt misschien een beetje zwaar allemaal, maar dat is het nu juist niet, of niet voor mij. 

Wel, het is tijd voor de obligate foto, eens zien wat leuk is, misschien de kust, waar de rijken der aarde, zoals Madonna en Elton John een huis hebben, grapje, dit is een stukje van de sloppenwijken. Tot zondag, liefs van Ineke. 

 

 

7 Comments | Post Comment | Permanent Link

een week in Zuid-Afrika9/2/2008

Dank voor jullie reactie's, erg leuk, al kan ik jammer genoeg niet rechtstreeks antwoorden, dan moet je mijn gewone mail gebruiken. maar arnout, rianne, peter, herma, cilia, jaco en alle anderen, ik waardeer het zeer. Sorry voor die knoerten van foto's de vorige keer, ik heb geoefend, hoe moet dat nou?, en denk dat ze nu kleiner komen. Een foto van het buurtje waar ik hardloop, de Bokaap (van Boven denk ik,het ligt hoog) met veel moslimbewoners die er al generaties (met veel moeite tijdens de apartheid) wonen. Wordt veel Afrikaans gesproken, als ik het zo hoor en dat is toch zo'n mooie taal. 'Jou haar is mooi snij', tegen een kortgeknipt jongetje, en bij het stoplicht staat: druk knoppie en stap vinnig door.

Wel, hoe is het mij de rest van de week vergaan. Een townshiptour gemaakt, en dat is ook wel iets om stil van te worden. Vier miljoen mensen wonen in de flatlands achter de Tafelberg, de meeste in plastic met ijzer huisjes, een aantal ook in simpele huizen, die door de overheid steeds meer worden gebouwd. Voor veel mensen is het pure armoede, met veel branden, aids, meer dan 50% werkeloosheid en veel criminaliteit. Dat is de ene kant, de andere is dat mensen toch spirit hebben, grote gemeenschapszin en er wat van maken.  Bovendien zijn ze zo gastvrij, dat wij hun shacks in mochten en daar zit je dan aan het zelfgebrouwen bier (werd voor betaald hoor), totaal andere wereld, goed om te zien, dat is ook Zuid-Afrika.

Toen we terug reden, zag ik eindelijk de cablecar de Tafelberg weer eens opgaan, dus gelijk geprofiteerd en naar boven gegaan. Wel, dat is nou een werelduitzicht, de Atlantische oceaan en de Indische te zien, de stad, haven, Robbeneiland, de westkust en het hele schierieland. Wauw!   Stukje gewandeld, maar het waaide zo hard, dat we gewaarschuwd werden in de buurt te blijven en even laten kwamen er geen mensen meer naar boven. Dus ik was mooi op tijd. Vandaag naar de botanische tuimen geweest en Hout Bay. Het een nog mooier dan het andere en het is ondanks het mooie nooit te touristisch, het blijft relaxed en met zulke vriendelijke mensen, wat zijn wij nederlanders toch een horken dan.  Vanmiddag nog een uurtje op het strand gelegen (toch plaatselijk verbrand, dat witte velletje he) en de zee in geweest, 10 tot 12 graden aan de atlantische kant!, in de zomer is het zeewater kouder dan in de winter vanwege het smeltende arctische ijs! Brr, maar wel heerlijk om af te koelen en ver het water in is door de sterke stromingen niet veilig. Morgen haalt de vader van Peter me op en laat hij me iets van het schiereiland onder Kaapstad zien. Volgende week ga ik dan eens wat verder weg, denk ik. So far, so good.

Liefs van Ineke

5 Comments | Post Comment | Permanent Link

nog meer cape town7/2/2008

Lieve mensen,

Daar ben ik weer, klaar voor een uitgebreid verhaal. Want inmiddels heb ik internet op mijn laptop, een gehuurd draadloos modem jawel, en kan ik vanuit mijn appartement van wel 8x8 meter gemakkelijk skypen en bloggen en surfen en nog zo wat van die moderne sporten, no sweat. Trouwens, erg leuk om jullie reacties te lezen, dank je wel, en te horen hoe het jullie gaat. Om wat vragen te beantwoorden, Robbeneiland, daar werd ik stil. De hete droge condities daar, met name in de steengroeve waar Mandela en anderen werkten, maar ook het leprakerkhofje, de cellen van nog geen 2 m2, het verhaal dat de ex-gevangene vertelde, dat is dus van ons mensen.

De musea in Kaapstad verhalen van de tragiek van de apartheid, maar de gidsen/mensen zijn optimistisch, trots op hun land en energiek aan het bouwen. Letterlijk, want overal zie je kranen en bouwwerkzaamheden en wordt geschilderd, gehamerd, geboord, door zwarte werkers.

Verder is het op straat relaxed, ik loop veel en iedereen is vriendelijk. Maar ’s avonds ga ik toch maar niet uit, dat wordt afgeraden. Ik kook thuis, struin de supermarkt af naar lekker eten, gister smoked oysters ontdekt, heel lekker. Lunch wel uit, het eten is hier erg goed en spotgoedkoop, en zo rommel ik wat aan en voel me steeds meer thuis in deze stad. Met het hardlopen ga ik steeds een ander buurtje in, het is wel erg steil naar boven, goed voor de geweldige uitzichten die zomaar om de hoek liggen. De baai, de haven, de tafelberg, de westkust, Robbeneiland, het is allemaal goed te zien, als je wat hoger bent. Helaas waait het nog steeds erg hard op de top van de Tafelberg en gaat de kabelbaan niet omhoog. In mijn eentje omhoog lopen durf ik niet zo erg, maar misschien later. Wel, tot zover, ik voeg foto’s toe. Een met het ’t tafelkleed oftewel wolken op de Tafelberg, prachtig mooie stuw en föhn die met een sterke zuidoostenwind ontstaat, echt spektakel om te zien. En een van mij op Robbeneiland met op de achtergrond opnieuw de Tafelberg, 1000 m hoog, je kunt er niet om heen in Cape Town.

Liefs van Ineke

6 Comments | Post Comment | Permanent Link

In Kaapstad!5/2/2008

Lieve mensen,

 

Daar gaat ie dan, mijn eerste bericht vanaf het zuidelijk halfrond! De reis hier naar toe ging goed, al was het begin wat hectisch. Door het stormachtige weer op vrijdag , was de vlucht naar Frankfurt overboekt en vertrokken we 3 kwartier te laat. In Frankfurt (slecht weer!)werden we als een gek met een bus over het hele vliegveld gereden om op tijd het toestel naar Kaapstad te halen. Dat lukte, zullen we maar zeggen. Kon 's nachts helaas niet slapen, zat wel grappig ingeklemd tussen twee hele dikke Duitsers, af en toe zakten we wat naar elkaar toe, lekker zacht....

In Kaapstad was het 17 graden, dat voelde al heel anders, zo 's morgens vroeg. Lucinda haalde me op en gaf me onderweg een hele toeristische tour, het zag er prachtig uit, maar ik kon niet alles meer opnemen. Ook de uitleg over winkels, sleutels, tel. nummers etc etc kwam niet helemaal binnen, na zo'n slapeloze nacht. Toch heb ik nog een hele actieve zaterdag gehad. Alles uitgepakt, uurtje geslapen en toen de stad in. Voelde me als een kat in een vreemd pakhuis, het linkse verkeer, de vele vreemde talen, dan hoorde ik Afrikaans, inheemse talen, Engels, Duits, ik heb vele malen ' excuse'  me gezegd, omdat ik het niet kon plaatsen!  Hoe soepel ben je dan he, de mind weet het niet meer. De weg zoeken was ook al zo wat, ook in de winkels. Nou ja, allemaal niet zo interessant, wat heb ik nog meer gedaan sindsdien. Zondag een stadswandeling gemaakt en een paar musea ingeweest. Maandag naar Robbeneiland, vandaag een tour langs de Tafelberg (kon niet naar boven want het stormde daar, ;-(, en  langs de kust. De boottocht naar Robbeneiland was spectaculair, golven van 3 meter (echt waar meteomensen) en dat op een kleine bootje, de achtbaan is er niets bij , dolfijnen gezien (tranen in m'n ogen) een zeeleeuw en op het eiland bokken en geiten, of hoe ze ook mogen heten. Wel, tot zover, mijn internetuur is om. De rest volgt later.

 

liefs ineke

7 Comments | Post Comment | Permanent Link

Nog een weekje26/1/2008

Lieve mensen,

 

Nog een kort berichtje, want het vertrek nadert nu wel erg snel. Grote dingen zijn geregeld, vele kleine volgen nog, dan nog drie dagen werken en vrijdag vlieg ik dan echt. Bob en Roos brengen me weg naar Schiphol. Vreemd idee dat ik al zulke grote kinderen heb (19 jaar) die me weg brengen. Vanochtend had ik nog een kleintje van 7 weken in mijn handen, baby Peer van mijn jongste (42!) nicht Annelies. Wat een snoepje! Maar ik dwaal af, intussen ligt mijn halve slaapkamer vol met koffers en spullen en misschien-nog-mee-dingen. Daar ga ik straks maar eens orde in scheppen. Verder de weersverwachting voor Kaapstad nog eens verlekkerd bekeken (zie foto en met dank aan mijn baas). Als je die nog wil bijhouden, zie www.weathernews.nl, goeie site joh. So far, so good.

 

groetjes ineke

 

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

Kaapstad5/1/2008

Lieve mensen,

 

Omdat een blog zo makkelijk schijnt te zijn, bij deze een eerste poging met de uiteindelijke bedoeling jullie op de hoogte te brengen/houden van mijn verblijf van een maand in Kaapstad. En van jullie op de hoogte te zijn, want je kunt ook reageren! Graag dus.

Wel: 1 februari vlieg ik 's middags vanaf Schiphol via Frankfurt naar Zuid-Afrika. Herma (zus) brengt me weg, dat is heerlijk. Dan een reis van zo'n 16 uur, gelukkig zonder jetlag, want het is dezelfde tijdzone (op een uur na, dacht ik). So.... zaterdagochtend 2 feb word ik opgehaald door Lucinda van wie ik een appartementje in het centrum van Cape Town huur en zij brengt me daar naar toe.

En dan begint het grote avontuur. Twee weken moois bekijken in Kaapstad en omgeving, en de laatste twee weken zo'n 6 workshops geven met lichaamswerk/meditatie aan HIV-vrouwen en jongeren die erg veel stress hebben en weinig gelegenheid om te leren daarmee om te gaan. De workshops geef ik bij een project Yabonga genaamd (kun je zien op www.yabonga.com). Heel erg 'via via via' heb ik dat geweldig mooie project gezocht en gevonden om mijn tijd/geld/energie aan te geven. Reizen met een doel dus.

Nog een krappe vier weken en ik ga. Heb er erg veel zin in, niet in de laatste plaats vanwege de zon en de warmte,het is daar volop zomer. En zo mooi, ik ben aan het inlezen en het liegt het er niet om. En Afrika heeft een grote plaats in mijn hart, ga voor de tweede keer naar dat continent, ná Ghana waar Mamudu, mijn zwager, vandaan komt. Ik vind het ook spannend, zo alleen op stap. Als ik eenmaal over de drempel ben, zal het wel loslopen, want alleen komt je juist de meeste mensen tegen, toch?

Oke, ik ga eens kijken of ik straks een foto kan invoegen, met het uitzicht vanuit mijn appartementje. Ja, dat is nu de Tafelberg,

Liefs Ineke

7 Comments | Post Comment | Permanent Link